Op vrijdagavond de 11e april was een delegatie
van DDCS aanwezig bij een benefietconcert in de baptistengemeente te Koudum.
Dit werd voorafgegaan door intensief mailcontact tussen Ep en Pytsje – de dame
van de organisatie. Want waar gingen wij eigenlijk aan bijdragen? Aan een
ziekenauto in Tanzania! Dat trok de laatste twijfelaars over de streep en zo
gingen wij welgemoed richting noord, waarbij wij geen acht sloegen op het feit
dat het reisdoel (Koudum, Friesland) wel èrg frisjes klinkt voor een gemiddelde
Djembé-speler. En inderdaad: daar aangekomen werden we gevraagd om buiten op de
stoep plaats te nemen om het toestromende publiek alvast muzikaal op te warmen.
We vonden een plekje uit de wind bij de parkeerplaats. Bevreemdende, maar ook
bewonderende blikken vielen ons te deel. Een enkeling waagde zelfs een enkele
danspas. Toch konden wij het beeld van de Stugge Fries niet geheel van ons
afschudden. Zou dit wel goedkomen? Het koude zweet brak ons andermaal uit toen
Pytsje ons vroeg ‘iets’ met het publiek te ‘doen’. Dan eerst maar eens de
concurrentie aanhoren, want wij stonden als laatste voor de pauze gepland. En
dat loog er ook al niet om. Twee Friese koren, die duidelijk heel hard geoefend
hadden, voerden o.a. op zeer acceptabele wijze bewerkingen van By The Rivers Of
Babylon en Leonard Cohens’ Hallelujah uit. Dat werd ploeteren, zoveel was
zeker. Maar vanaf het moment dat de eerste hand (die van Leo?) de djembé raakte
tot het laatste daverende applaus was het genieten geblazen! En oh wat klonken
we met zijn allen goed in die kerk! En wat reageerde het publiek enthousiast op
onze aanwezigheid en de muziek! We speelden drie nummers, waarvan één met
medewerking van de zaal. Goed om eens te hebben uitgeprobeerd, want het is als
element van een optreden zeker voor herhaling vatbaar. Dit laatste geldt ook
voor optreden in deze kerk – zouden ze volgend jaar een andere hulpdienst bij
elkaar willen sparen? Laten we het hopen! Koudum, we houden ons warm
aanbevolen!
.jpg)
